نام | وابسته به آتوسیبی |
شماره CA | 90779-69-4 |
فرمول مولکولی | C43H67N11O12S2 |
وزن مولکولی | 994.19 |
شماره einecs | 806-815-5 |
نقطه جوش | 1469.0 ± 65.0 درجه سانتیگراد (پیش بینی شده) |
تراکم | 0.06 ± 1.254 گرم در cm3 (پیش بینی شده) |
شرایط ذخیره سازی | -20 درجه سانتیگراد |
حلالیت | H2O: ≤100 میلی گرم در میلی لیتر |
استات آتوسیبان یک پلی پپتید حلقوی پیوند شده با دی سولفید است که از 9 اسید آمینه تشکیل شده است. این یک مولکول اکسی توسین اصلاح شده در موقعیت های 1 ، 2 ، 4 و 8 است. N- پایانه پپتید 3-mercaptopropropionic اسید است (Thiol و گروه سولفیدریل از [Cys] 6 [2] یک پیوند دی سولفید را تشکیل می دهد) ، C- ترمینال به شکل Amide است ، دومین آمینه آمینه در اسید N-N-N- اسید N- آمینه آمینه است. استات آتوسیبان در داروهایی به عنوان سرکه استفاده می شود که به صورت نمک اسیدی وجود دارد ، که معمولاً به عنوان استات آتوسیبان شناخته می شود.
آتوسبان یک آنتاگونیست گیرنده ترکیبی اکسی توسین و وازوپرسین V1A است ، گیرنده اکسی توسین از نظر ساختاری شبیه به گیرنده وازوپرسین V1A است. هنگامی که گیرنده اکسی توسین مسدود شود ، اکسی توسین هنوز هم می تواند از طریق گیرنده V1A عمل کند ، بنابراین لازم است دو مسیر گیرنده فوق را همزمان مسدود کنید ، و یک خصمانه واحد یک گیرنده می تواند به طور مؤثر انقباض رحم را مهار کند. این همچنین یکی از اصلی ترین دلایلی است که آگونیست های گیرنده β ، مسدود کننده های کانال کلسیم و مهار کننده های پروستاگلاندین سنتاز نمی توانند به طور مؤثر انقباضات رحم را مهار کنند.
Atosiban یک آنتاگونیست گیرنده ترکیبی از اکسی توسین و وازوپرسین V1A است ، ساختار شیمیایی آن شبیه به این دو است و برای گیرنده ها و گیرنده های اکسی توسین و وازوپرسین V1A رقابت می کند ، از این طریق مسیر عمل را مسدود می کند.